Jak prawidłowo pobrać kał do badań?

O kupie mówi się mało.  Kupa jaka jest każdy widzi. Brązowa, trochę twarda, czasem coś rzadszego się poleje, czasem bobki jak u królika...


Wszystko, co powinieneś wiedzieć o kupie, ale boisz się zapytać
O kupie mówi się mało.  Kupa jaka jest każdy widzi. Brązowa, trochę twarda, czasem coś rzadszego się poleje, czasem bobki jak u królika. Trochę śmierdzi. Ogólnie można z niej pożartować, bo krecik puka w taborecik
i takie tam inne figurki z brązu. "Hłe, hłe" i na co drążyć temat.

A kupa to poważna sprawa. Wie o tym każdy kto ma dzieci i ten, kto choć raz nie mógł jej zrobić, albo mógł, aż za bardzo!

Kiedy wspomina się o badaniu kału na pacjenta pada blady strach. Później na policzkach pojawia się rumieniec zawstydzenia, na koniec wypełza grymas obrzydzenia. No bo jakże? Że on, Grzegorz Brzęczyszczykiewicz, poważny obywatel Rzeczypospolitej Polskiej ma gmerać w swojej kupie?

A no ma! I dobrze aby pogmerał prawidłowo. 

O to kilka złotych rad, jak przeprowadzić pobranie kału, aby nie trzeba było roboty poprawiać, bo materiał będzie niediagnostyczny.


  1. Najważniejsze: przed pobraniem kału do badania należy udać się do APTEKI po specjalny pojemniczek przeznaczony do tego typu materiału biologicznego. Większość  laboratoriów nie przyjmuje już kału w innych pojemnikach, dlatego miejmy to na uwadze.
  2. Przed oddaniem kału, w pierwszej kolejności opróżniamy pęcherz moczowy. Zapobiega to zanieczyszczeniu materiału.
  3. Starajmy się nie oddawać kału do toalety. Pobierając materiał z muszli, zbieramy florę bakteryjną z tego miejsca, wody oraz substancje z detergentów stosowanych do jej czyszczenia i odświeżania, co może ingerować w otrzymywane wyniki – zaleca się oddanie kału do basenu (takiego szpitalnego!) lub do innego pojemnika np. nocnik, ew. plastikowy talerzyk np. taki jak na grilla, można wyłożyć go papierem toaletowym, aby ułatwić późniejsze wrzucenie kału do toalety.
  4. Kał należy pobrać szpatułką dołączoną do pojemnika z 3 różnych miejsc.  Jeśli zauważymy, coś niepokojącego np. ślady krwi, śluz lub coś, co przypomina robaki, należy pobrać materiał 
    z tych miejsc.  Kiedy u pacjenta występują naprzemiennie stolce normalne i biegunki, wskazane jest, aby pobrać materiał z biegunki. W przypadku bardzo wodnistych stolców należy pobrać około 2-3 ml np. za pomocą strzykawki
  5. Nie sugerujemy się mantrą, że im więcej tym lepiej. Praca z kupą jest pracą nieprzyjemną i dla pacjenta i dla diagnosty i nic nie da się na to poradzić, a papranie się w próbce wypchanej po brzegi dodatkowo utrudnia sytuację. Pobieramy materiał wielkości orzecha laskowego. Wystarczy!
  6. Tak pozyskany materiał szczelnie zamykamy i podpisujemy imieniem i nazwiskiem, niekiedy datą i godziną pobrania. Teraz dużo laboratoriów operuje jedynie kodami, ale wydaje mi się, że jest to jednak dość istotne. Kody czasem potrafią się odkleić, a po nazwisku spokojnie można dojść do kogo należy dana kupa.  Pojemniczek można dodatkowo zabezpieczyć wrzucając go do foliowego woreczka. Tak, czasem pojemniki wybuchają.
  7. Kał powinien  być dostarczony do laboratorium najszybciej jak to możliwe. Najlepiej
    w przeciągu max.2-3 godz. od pobrania. Jeśli nie jest to możliwe można przechowywać pojemnik przez max. 24 godziny w temperaturze lodówki.
  8. Kał na badanie parazytologiczne, czyli potocznie mówiąc, robaki. Pobieramy trzykrotnie! W okresie 10 dni przy odstępach 2-3 dniowych.  Należy wykonać  badanie przed rozpoczęciem leczenia lub po upływie ok. 7 dni do nawet 3 tygodni po przyjęciu leków  przeciw pasożytniczych  lub po przebytej antybiotykoterapii. Przy podejrzeniu giardiozy lub amebozy kał może być pobierany nawet sześciokrotnie. Natomiast jeśli istnieje podejrzenie choroby tropikalnej czterokrotnie, przy czym ostatnie pobranie materiału powinno nastąpić po przyjęciu środków przeczyszczających.*
  9. Nie wykonujemy badań z kału podczas trwania miesiączki i w okresie okołomiesiączkowym.
  10. Do defekacji nie stosujemy czopków.
  11. Należy również pamiętać, że nadmierne stosowanie przed badaniem aspiryny, polopiryny, alkoholu, preparatów z żelazem oraz innych leków i substancji  może prowadzić do otrzymania wyników fałszywie dodatnich (np., krew utajona). Tak jak w przypadku pobrania krwi najlepiej jest zgłosić personelowi laboratorium wszystkie przyjmowane farmaceutyki.

Kał na posiew:

Wszystkie zasady są takie same. Stosujemy jedynie pojemnik jałowy - do nabycia w aptece, a kał oddajemy do jałowego pojemnika (jeśli taki posiadamy) lub do dokładnie umytego i wygotowanego lub wyparzonego naczynia (nocnik,talerzyk).

Wymaz w kierunku nosicielstwa pałeczek Salmonella, Shigella (badanie na "książeczkę sanepidowską")

  • Badanie dotyczy osób zdrowych.
  • Materiał pobierany jest przez 3 kolejne dni na wymazówkach z podłożem transportowym (takie z żelem)- do kupienia w aptekach. 
  • Stosujemy się do punktu 2 i 3. Później, zamiast łopatki z pojemnika, używamy wymazówki. Zamaczamy wymazówkę w kale ( w kilku miejscach), w taki sposób, aby został na niej wyraźny ślad.  Jeśli materiału będzie za mało (np. czysty wacik) próba zostanie odrzucona. Następnie otwieramy wymazówkę i wkładamy patyczek z materiałem do środka. Wacik wymazówki ma zamoczyć się w żelu w probówce. Podpisujemy wymazówkę swoimi danymi DATĄ I GODZINĄ POBRANIA.  
  • Poprawnie zamkniętą wymazówkę można przechowywać w temeraturze lodówki do 72 godzin.
  • Pomiędzy pobraniem pierwszej, a ostatniej wymazówki nie może minąć więcej niż 7 dni
WAŻNE: Nie napychamy kału do środka, nie łamiemy patyczka, nie ucinamy samego wacika. Wymazówka ma dwa korki, jednym jest zamknięta od początku, drugi znajduje się przy patyczku. Ten pierwszy otwieramy i wyrzucamy, po pobraniu materiału wymazówka powinna być zamknięta przez ten korek przy patyczku.
Książeczka sanepidowska - schemat pobrania materiału



Pamiętajcie! Kupy nie ma co się bać i absolutnie nie ma się czego wstydzić. Jeżeli tylko, coś was niepokoi lub otrzymaliście polecenie wykonania badania kału, nie omijajcie go. Do każdego z etapów można przecież ubrać rękawiczki, a cały proces przeprowadzić szybko i higieniczne. To naprawdę ważny materiał diagnostyczny.


________________________________________

* Próbka kału do badania mikroskopowego nie jest najlepszą metodą w przypadku owsików. Nawet jeżeli istnieje podejrzenie owsicy w kale jaj może nie być, ponieważ samice owsika składają je w fałdach skórnych okołoodbytniczych i w kale znajdują się one przez przypadek. Najlepszą formą jest tzw. wymaz okołoodbytniczy. Polega to na przyłożeniu klejącego, przezroczystego przylepca celofanowego o wymiarach ok.
5cm x 2cm (w domowych warunkach sprawdza się przezroczysta taśma klejąca (tak, taka biurowa)) do okolicy przy odbycie (nie wprowadzamy taśmy, przylepca itp. do odbytu!). Następnie taką taśmę naklejamy na szkiełko podstawowe(można pobrać w laboratoriach), pilnując, aby nie wytworzyły się pęcherzyki powietrza. Tak wykonany preparat dostarczamy w jak najkrótszym czasie do laboratorium. Wykonanie wymazu należy przeprowadzić zaraz po przebudzeniu.






Zobacz również:

0 komentarze